Op de voorgrond Willy te Grotenhuis, Doortje Boland, Thea Memelink-Veerbeek. Op de achtergrond Ria, Mark en René Westendorp. Foto: Frank Vinkenvleugel

 

DINXPERLO – Op zaterdagmiddag 21 juni, is het privémuseum van René en Mark Westendorp aan de Welinkweg officieel geopend door Willy te Grotenhuis, Doortje Boland en Thea Memelink-Veerbeek. Een mooi verbouwde ruimte van twee verdiepingen biedt plaats aan de interessante collectie van vader en zoon. De Collectie Westendorp staat in het teken van de Tweede Wereldoorlog in en rondom Dinxperlo en Suderwick, en ook de 51e Highland Division, de Schotten die Dinxperlo eind maart 1945 bevrijd hebben, vormen een vast onderdeel van de collectie.

Door Iris Jansen

Het museum is niet alleen interessant vanwege de museumstukken en documentatie, maar vooral ook door de boeiende verhalen die René (64) en Mark (32) weten te vertellen. Geïnteresseerden kunnen op afspraak kennis maken met de bewogen oorlogsgeschiedenis van Dinxperlo.
Het museum heeft een beperkte ruimte, maar de intieme sfeer en de mooie presentatie zorgen er voor, dat men zich al snel kan verplaatsen in de tijd van het interbellum en de periode tussen 1940 en 1945. De verhalen van vader en zoon, maken het voor jong en oud een bijzondere belevenis.

Geboren in Dinxperlo, is René al vanaf zijn zevende bezig met verzamelen. Aan een klein gezelschap dat voor de opening van het museum ten huize Westendorp was uitgenodigd, vertelde René hoe een uit de hand gelopen hobby nu uiteindelijk resulteert in een mooi privé museum. “Door de spannende verhalen van mijn opa raakte ik gefascineerd door de oorlog en een gekregen Tommy-helm, was het begin van mijn verzamelwoede. Wetende dat er in die jaren nog veel oorlogsspullen in en rondom Dinxperlo aanwezig moesten zijn, ging ik letterlijk de boer op om naar spullen te vragen. Na enkele jaren was ik niet alleen eigenaar van een kleine collectie, maar ook een heleboel informatie wijzer. Want bij de spullen hoorden vaak verhalen, over de inval, de beschietingen, onderduikers, inkwartiering, de moeilijke omstandigheden in oorlogstijd en noem maar op. Ook vanuit Suderwick heb ik spullen gekregen en werd er wel, zij het spaarzaam, het een en ander verteld. Daar zitten ook hele bijzondere dingen tussen die stille getuigen zijn van die tijd. Uiteraard kocht ik ook wel materiaal aan of ruilde objecten voor zaken die meer betrekking op deze regio hadden”.

Blij om dit met mijn zoon te kunnen doen 

De collectie groeide in die jaren gestaag door tot het moment toen zoon Mark zijn vader in 2000 voorstelde om samen te doen. “En toen kwam het tempo er wel in; nieuwe generatie, nieuwe ideeën. Maar ik ben blij om dit samen met Mark te kunnen doen. Ik had ook nooit verwacht dat het tot dit resultaat zou leiden. Toen het bekend werd dat we het grootser aan gingen pakken, kregen we van Willy te Grotenhuis, hier vanmiddag ook als gast aanwezig, de vraag of we de mooie mozaïek plaquette van de Tapijtfabriek Maurits Prins wilden hebben. Dat was een aandenken aan de neven Prins, beiden directeur, en aan enkele medewerkers die in de oorlog waren omgekomen. De plaquette is volledig gerestaureerd en heeft een mooie plaats gekregen. En hij geeft aanleiding tot veel verhalen, want de slachtoffers zijn in verschillende fasen van de oorlog omgekomen. Dochter Thea en de kleindochter Annemieke van Theo Veerbeek, één van de slachtoffers die wordt genoemd, zijn hier vanmiddag aanwezig. In ons archief hebben we veel verhalen gedocumenteerd; er is zoveel te vertellen over die periode. Daarbij heb je mensen nodig die het verhaal met ons willen delen. Want daar gaat het om, we zijn een regionaal museum dat de lokale oorlogsgeschiedenis vertelt en niet echt een oorlogsmuseum.”
Zoon Mark: “Toen ik klein was, hoorde ik altijd van buurman Han Boland, de verhalen over zijn oorlogstijd in Nederlands-Indië; over wat hij had meegemaakt, maar naar mij toe vertelde hij de mooie dingen. In de loop van de tijd wordt je bewust van wat vrijheid betekent en leer je over de duistere kant van de mensheid. We hopen dat dit museum bijdraagt aan het besef dat je vrijheid moet koesteren en je kunt leren van het verleden. Maar in de huidige tijd blijkt dat wel weer heel moeilijk te gaan. Daarom is het belangrijk dat juist ook de jongere generaties de verhalen horen en zich kunnen verplaatsen in hoe het zou zijn wanneer zij met oorlog geconfronteerd zouden worden. Daarom zijn we blij met ieder verhaal hoe klein of groot ook.
We zijn er trots op ook al buitenlandse gasten ontvangen te hebben; uit Australië en Ierland en enkele maanden geleden nog een afvaardiging van de Sherwood Rangers die het graf van Sidney Southam op de Oude Begraafplaats kwamen bezoeken.”

Persoonlijke verhalen maken de collectie interessanter 

René: “Vanmorgen ontvingen we uit Dinxperlo een heel bijzonder item over de piloot Frank Dell. Zijn vliegtuig verongelukte en hij wist te overleven. Hij werd door het verzet ondergebracht in De Bark; een interessant verhaal en mooie items die ook refereren aan de sabotage op de spoorlijn Groenlo-Zieuwent. Wij zijn er erg blij mee. Ook ons bezoek aan de Duitse soldaat Gleisner uit Bayern, was ook een zeer bijzondere gebeurtenis. Als 17-jarige vocht hij eind maart 1945 bij de Brüggenhütte, en werd krijgsgevangen gemaakt door de Engelsen. Dat was zijn redding. Interessant om zijn kant van het verhaal te horen en ook die kant kent schrijnende verhalen. Achteraf foute keuze, terwijl men dacht het goede te doen. Dat is de complexiteit van oorlog.”
Mark: “Daarom zijn ook de verhalen van de Duitse kant zo belangrijk: interesse hebben in elkaars lot, in moeilijke omstandigheden verkeren maar toch zien te overleven. Aan beide kanten hetzelfde verhaal, maar met een andere insteek. Ons museum is niet groot en we willen ons ook niet meten aan andere musea. Soms zie je veel te veel en is het allemaal overweldigend. Door onze verhalen kunnen we de bezoeker meer diepgang geven en hebben we ook alle tijd en aandacht om dingen uit te leggen en vragen te beantwoorden. Vooral de spullen die we hebben gekregen zorgen daarvoor; wat je aankoopt zijn vaak zielloze objecten omdat je het verhaal erachter niet kent. Mensen die ons hun spullen toevertrouwen, kunnen ervan verzekerd zijn dat ze ook in dit museum blijven.”
Na de interessante uitleg over het museum en de collectie, was het tijd voor de officiële opening. Maar eerst nadat René zijn vrouw Ria en schoondochter Miriam bedankt had voor de steun en interesse in de uit de hand gelopen hobby van beide heren. Buurvrouw en vraagbaak Doortje Boland, Willy te Grotenhuis, en Thea Memelink- Veerbeek verrichtten de opening onder toezicht van Annemieke Stilma-Memelink, Mark, René en Ria Westendorp.

Een afspraak om het museum te bezoeken kan gemaakt worden via www.collectiewestendorp.nl of via René Westendorp 06-29573122.
Het museum heeft geen lift, maar wel een vaste trap naar de bovenverdieping.