Als op vrijdag 30 maart 1945 een colonne Geallieerde tanks over de Haartsesweg de Eskesweg opdraait, worden ze plotseling hevig onder vuur genomen. Vanuit een schuur op een boerenerf, circa100 meter links van de weg, schieten Duitse soldaten met een zwaar machinegeweer op de colonne. Een van de tanks stopt, draait de zandweg op richting de boerderij en vuurt een granaat af op de schuur. Ondanks de verwoesting die de granaat aanricht, deinzen de Duitser er niet voor terug om door te blijven vuren. De afgevuurde kogels zijn natuurlijk geen partij voor de zwaar bepantserde Sherman tank *. Maar het blijft altijd een risico om direct op de Duitsers af te rijden, vaak worden hinderlagen goed voorbereid waarbij gebruik wordt gemaakt van dodelijke “Panzerfausten” **. Maar er moet iets gebeuren, de tankcommandant besluit om richting de Schuur te rijden waar de Duitsers zich verschansen. De tank stopt precies op het houten bruggetje dat over de Keizersbeek loopt en schiet een volgende granaat af. Door de enorme druk die vrijkomt tijdens het afvuren van de granaat zakt de tank door de brug en komt in de Keizersbeek terecht. Ondertussen breekt er brand uit in de schuur waardoor de Duitsers moeten vluchten. De bemanning van de tank klimt eruit en zoekt dekking achter de geschutstoren. Ineens Duikt er een Duitse officier op die kans heeft gezien onopgemerkt in de buurt van de tank te komen en vervolgens een handgranaat naar de schuilende bemanning gooit. De bemanning van de tank heeft een engeltje op hun schouders want de handgranaat raakt een tak waardoor deze terugkaatst en de Duitse officier, Erich Koech, dodelijk treft.

Dezelfde dag breken er zware gevechten uit bij het station in Aalten, de Grenadier Guards krijgen het zwaar te verduren waarbij enkele Guards sneuvelen. Hierover volgt gedurende het komende jaar meer informatie.

Bron: Broer Wamelink

Bron: Jan Doornink